تبليغاتX
پر ستاره ترین آسمان شب من

پر ستاره ترین آسمان شب من

آسمان شب،زیر ذره بین





















سلام دوستان قالب وبمو الن تعویضش کردم چطور شده؟ خوبه؟ بده؟ مزخرفه؟ قشنگه؟ لطفا نظر بدین.

 راستی قالبو از اینجا گرفتم که خیلی ازشون ممنونم هر چقدر سعی کردم نظر بذارم نشد. خدا کنه شاکی نشن!!

اینم آدرسش:http://www.microtheme.blogfa.com/

نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:46 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

در فيزيك، سعي مي كنيم اندازه بگيريم، چون فيزيك كارش ربط دادن اين اندازه گيري ها به همديگر است. اندازه گيري يعني ربط دادن يك واقعيت فيزيكي به يك ساختار (مفهوم)رياضي، يعني اين كه ما چه جوري بايد اين كار را انجام بدهيم. آن چيزي را كه بشود اندازه گيري كرد ر ا كميت فيزيكي مي گوييم. پس بنابراين ساد ه ترين نوع كميت هاي فيزيكي،كميت هايي هستند كه صرفاً با يك عدد نمايش داده مي شوند. تجارب فيزيكي و خواص اعداد حقيقي در رياضيات نشان داده كه اين نوع اعداد كانديداي بسيار مناسبي براي كميت هاي فيزيكي تك عددي هستند، ما به ا ين نوع كميت هاي فيزيكي،كميت هاي نرد ه اي (اسكالر) می گوييم يعني كميتي كه صرفاً با يك عدد حقيقي متناظر است و ما در آزمايشگاه يا جاهاي ديگر با اندازه گيري ارقام اين عدد حقيقي آن را معين مي كنيم. مثلاً ما يك بستة خرما را روي ترازويي قرار مي دهيم و جرم آن را 500 گرم مي خوانيم. اين مقدار كميتی نرده اي است كه به واقعيت فيزيكي جرم آن بستة خرما نسبت مي دهيم .نكته ي مهم اينجاست كه انداز ه گيري جرم بستة خرما به جهتي كه ما آن را انداز ه گيري مي كنيم بستگي ندار د. يعني اگر بسته را روي ترازو در همان نقطه بچرخانيم طبيعتاً مقدار جرم را همان قبلي اندازه مي گيريم يا مثلاً اگر دور ترازو بچرخيم و از جهات مختلف جرم را انداز ه بگيريم نتيجه همواره يك چيز است.
اين از خواص مهم كميت های  نرده اي است كه در يك موقعيت مكاني و زماني مشخص مقدار آنها به جهت اندازه گيري آن بستگي ندارد.
اما فيزيكدانها (و البته خيلي اقشار ديگر ) بارها در برخورد با واقعيت هاي مختلف فيزيكي ديده اند  كه براي كامل بيان كردن آن واقعيت و يا اتفاق فيزيكي صرفاً بيان يك عدد كافي نيست مثلاً وقتي كه مي خواهيم در مورد حركت يك ماشين صحبت كنيم صرفا ً بيان مقدار سرعت آن مثلاً  70 km/h به اندازه ي كافي حركت ماشين را تشريح نمي كند زيرا اينكه اين ماشين در چه جهتي حركت كند نتايج مختلفي به بار مي آورد. پس براي توصيف بهتر كميت هاي فيزيكي نياز به ربط آنها با ساختارهاي پيشرفته تر رياضي هستیم. مثلاً در اين مورد ما بايد هم مقدار سرعت را عدداً بيان كنيم و هم جهت هندسي آن را. به اين نوع كميت ها، كميت های برداري گويند.
يعني كمیت هايي كه غير از مقدار به جهت نيز برا ي بيان آنها نياز داريم.نكته ي مهم در موردبردارها آن است كه مي بايست در مكان و زماني مشخص داراي مقدار يا شدت و همچنين جهت هندسي باشند يعني حتماً مي بايست در جهات فيزيكي (مكا نها) اين جهت وجود داشته باشد


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:36 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

تحادیه‌ی بین‌المللی نجوم سال ۲۰۰۹ را با شعار «جهان، برای کشف از آن تو» به عنوان سال جهانی نجوم برگزیده است. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ یادبودی از چهارصدمین سالگرد نخستین مشاهده نجومی به‌وسیله‌ی تلسکوپ است که توسط گالیله انجام شده است. این یک جشن جهانی نجوم، تأثیرگذار برروی جوامع و فرهنگ با تأکید جدّی بر آموزش، مشارکت عمومی و بکارگیری جوانان؛ و با رویدادهایی در سطح ملّی، منطقه‌ای و جهانی در تمام طول سال ۲۰۰۹ خواهد بود. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ توسط سازمان ملل به‌منظور سرپرستی به یونسکو واگذار شد که مورد تأیید این سازمان نیز قرارگرفت. این، منظور از پیشنهادی است که در پایان سال ۲۰۰۷ برای تصویب به رأی‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل گذارده شد.

نجوم یکی از قدیمی‌ترین علوم پایه است. این علم به‌جدّ مبین هوش بشری بوده و اثر عمیقی را بر روی فرهنگ ما داشته است. در چند دهه‌ی اخیر پیشرفت عظیمی در این علم رخ داده است. صد سال پیش ما اندکی درباره‌ی ماهیت کهکشان راه‌شیری خودمان می‌دانستیم. امروزه می‌دانیم که جهان ما از میلیاردها کهکشان تشکیل شده است، و درحدود 13.7 میلیارد سال پیش به‌وجود آمده است. یکصد سال پیش نمی‌توانستیم بگوییم که آیا منظومه‌های خورشیدی دیگری نیز در جهان وجود دارد. امروزه بیش از 200 سیاره را اطراف دیگر ستارگان کهکشان‌مان، راه شیری، می‌شناسیم، و به‌سوی درک این مطلب پیش می‌رویم که چگونه حیات برای نخستین بار می‌تواند شکل بگیرد. صد سال پیش ما تنها به‌وسیله‌ی تلسکوپ‌های نوری و صفحه‌های عکاسی روی آسمان مطالعه می‌کردیم. امروزه ما جهان را از زمین و فضا، از امواج رادیویی تا پرتو‌های گاما و با فناوری پیشرفته‌ی روز مشاهده می‌کنیم. رسانه‌ها و علاقه‌ی عمومی نسبت به نجوم هرگز تا این حد زیاد نبوده است و اکثر کشفیات صفحه‌ی اول اخبار را در سرتاسر جهان به‌خود اختصاص داده است. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ پاسخی است به تقاضای عمومی، هم در زمینه‌ی آگاهی‌ها و هم مشارکت عموم.

فرصت‌های منحصربه‌فردی برای شرکت در رویدادهای اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم در سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ وجود دارد. این بروشور مختصری است از برخی رویدادهای برنامه‌ریزی شده در سطح جهانی – به علاوه‌ی هزاران فعالیت ملّی و منطقه‌ای که پیشنهاد خواهد شد.

من و انجمن‌های سازمان‌دهنده، جشن شاد و پرباری از تجارب نجومی را در سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ برای همگان آرزومندیم.

کاترین سسارسکی
رئیس اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم


متن به زبان انگلیسی : http://www.asi.ir/news2_e.asp?id=6

نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:34 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

آسمان همواره منتظر پاسخ هایی از طرف زمینیان بوده. از دیرباز مردم جهان با نگاه به آسمان و اجرام آن سوالاتی برای خود طرح می کردند و عقاید و خرافاتی هم در رابطه با آن داشتند. به طوری که در ادبیات خود آسمان مظهر تجلی عشق و رحمت است؛ همچنین نماد بسیاری از کلمات و مضامین بوده و هست.
تاثیر بر ادبیّه ها(مضامین و نمادها):
بشر خاکی همانطور که به باقی علوم پرداخته برای هویدا کردن احساساتش و لذت بردن از آنها به دنبال ادبیات و مخصوصا شاعری و داستانسرایی بوده است. در سرتاسر دنیا در تمدن ها ی کهن شاعران برای و نویسندگان برای جذاب تر نمودن نوشته هایشان از نمادها استفاده می کردند؛ همچنین است استعاره ها و تشبیهات. یکی از منابع غنی آن ها اجرام آسمانی بوده است؛ حتی در ادبیه عرفانی در ایران نیز ازین تشبیهات بسیار است؛ برای مثال حافظ در یکی از ابیاتش با مطلع :

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا   *   به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
می سراید:
غزل گفتی در سفتی، بیا خوشتر بخوان حافظ   *   که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را
که عقد ثریا همان خوشه پروین یا m45 می باشد.(برای توضیح بیشتر ر.ک. حافظ نامه، بهاءالدین خرمشاهی، جلد اول)
همچنین برای مدح خدا(یان) و بزرگان یا نشان دادن قدرت و عظمت خدا و یا حتی موجودان از این مضامین سود می جسته اند؛ برای مثال فردوسی می سراید:
به نام خداوند گردون سپهر   *   فروزنده ماه و ناهید و مهر
و نمونه های دیگر.
افسانه ها
در میان تمدن های مختلف افسانه ها وخرافات بسیار عادی بوده است. این تمدن ها عمدتا در مورد صور فلکی یا اتفاقاتی از جمله خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی مطرح می شده اند. در این میان ایرانیان و رومیان باستان پیشتاز باقی ملل بوده اند؛ البته شرایط جغرافیایی و آداب و رسوم ملل نیز دراین رابطه بسیار مهم بوده اند. برای مثال در شرق آسیا و هند که خورشید گرفتگی بسیار اتفاق می افتد، مردم عقیده داشتند (و دارند) که هیولایی (یاهو) خورشید را می بلعد و مردم باید با فریاد و سر و صدا آن را ترسانده، فراری دهند تا خورشید آزاد شود. ویا در مصر مردم عقیده داشتند که خدایان به علت گناهان آن ها نور خورشید را از آن ها مضایغه می کنند؛ و باید فرعون زمان به عنوان خدای خدایان در بام قصر راه می رفت تا خورشید به حالت اول بازگردد!
در میان ایران و روم باستان افسانه ها بیشتر در مورد صور فلکی بوده اند. از میان کتب پارسی این افسانه ها می توان به کتاب صور فلکی (فکر کنم اثر عبدالرحمن صوفی رازیست) را می توان نام برد؛ این کتاب که الان جزو کتب علمی محسوب می شود پس از هزار و دویست سال تجدید چاپ شده؛ و صفحات اصلی کتاب هم اسکن شده و درون آن می باشد.
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:33 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم سال ۲۰۰۹ را با شعار «جهان، برای کشف از آن تو» به عنوان سال جهانی نجوم برگزیده است. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ یادبودی از چهارصدمین سالگرد نخستین مشاهده نجومی به‌وسیله‌ی تلسکوپ است که توسط گالیله انجام شده است. این یک جشن جهانی نجوم، تأثیرگذار برروی جوامع و فرهنگ با تأکید جدّی بر آموزش، مشارکت عمومی و بکارگیری جوانان؛ و با رویدادهایی در سطح ملّی، منطقه‌ای و جهانی در تمام طول سال ۲۰۰۹ خواهد بود. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ توسط سازمان ملل به‌منظور سرپرستی به یونسکو واگذار شد که مورد تأیید این سازمان نیز قرارگرفت. این، منظور از پیشنهادی است که در پایان سال ۲۰۰۷ برای تصویب به رأی‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل گذارده شد.

نجوم یکی از قدیمی‌ترین علوم پایه است. این علم به‌جدّ مبین هوش بشری بوده و اثر عمیقی را بر روی فرهنگ ما داشته است. در چند دهه‌ی اخیر پیشرفت عظیمی در این علم رخ داده است. صد سال پیش ما اندکی درباره‌ی ماهیت کهکشان راه‌شیری خودمان می‌دانستیم. امروزه می‌دانیم که جهان ما از میلیاردها کهکشان تشکیل شده است، و درحدود 13.7 میلیارد سال پیش به‌وجود آمده است. یکصد سال پیش نمی‌توانستیم بگوییم که آیا منظومه‌های خورشیدی دیگری نیز در جهان وجود دارد. امروزه بیش از 200 سیاره را اطراف دیگر ستارگان کهکشان‌مان، راه شیری، می‌شناسیم، و به‌سوی درک این مطلب پیش می‌رویم که چگونه حیات برای نخستین بار می‌تواند شکل بگیرد. صد سال پیش ما تنها به‌وسیله‌ی تلسکوپ‌های نوری و صفحه‌های عکاسی روی آسمان مطالعه می‌کردیم. امروزه ما جهان را از زمین و فضا، از امواج رادیویی تا پرتو‌های گاما و با فناوری پیشرفته‌ی روز مشاهده می‌کنیم. رسانه‌ها و علاقه‌ی عمومی نسبت به نجوم هرگز تا این حد زیاد نبوده است و اکثر کشفیات صفحه‌ی اول اخبار را در سرتاسر جهان به‌خود اختصاص داده است. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ پاسخی است به تقاضای عمومی، هم در زمینه‌ی آگاهی‌ها و هم مشارکت عموم.

فرصت‌های منحصربه‌فردی برای شرکت در رویدادهای اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم در سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ وجود دارد. این بروشور مختصری است از برخی رویدادهای برنامه‌ریزی شده در سطح جهانی – به علاوه‌ی هزاران فعالیت ملّی و منطقه‌ای که پیشنهاد خواهد شد.

من و انجمن‌های سازمان‌دهنده، جشن شاد و پرباری از تجارب نجومی را در سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ برای همگان آرزومندیم.

کاترین سسارسکی
رئیس اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم


متن به زبان انگلیسی : http://www.asi.ir/news2_e.asp?id=6
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:32 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

جمهوري اسلامي ايران براي نخستين بار در سال 2003 ميلادي (1382) به طور غير رسمي  با حمايت سازمان ملي پرورش استعدادهاي درخشان (سمپاد)، تيمي متشکل از يک دانش آموز دختر و دو دانش آموز پسر را براي شرکت در هشتمين المپياد جهاني نجوم به کشور سوئد اعزام نمود. ره آورد اين تيم که صرفاً از دانش آموزان مدارس استعدادهاي درخشان تهران انتخاب شده بود، سه مدال برنز بود.

سال بعد (2004) با حمايت سازمان ملي  پرورشي استعدادهاي درخشان ، امتحانات المپياد نجوم در تمامي مدارس تحت پوشش اين سازمان در سراسر کشور برگزار شد و تيمي متشکل از 5 دانش آموز انتخاب شد. هر پنج عضو اين تيم دختر بودند . اين تيم براي شرکت در نهمين المپياد جهاني نجوم به کشور اکراين سفر کرد. در آن سال تيم ايران موفق به کسب يک مدال طلا، دو مدال نقره  و دو مدال برنز شد. شايان ذکر است که خانم سارا فيض بخش، برنده مدال طلا ، تنها دختري بود که در ميان دانش آموزان دختر شرکت کننده از سراسر جهان در اين دوره از المپياد جهاني موفق به کسب مدال طلا شد.

 در سال 1384باشگاه دانش پژوهان جوان با اخذ مجوزهاي لازم ازسوي شورايعالي انقلاب فرهنگي کميته علمي نجوم را تشکيل و آزمون المپياد نجوم را در بين دانش آموزان سراسر کشور برگزار شد. در اين دوره، تيم ملي ايران از چهار دانش آموز دختر و سه دانش آموز پسر تشکيل شده بود که در مسابقات جهاني المپياد نجوم در چين شرکت  و با کسب يک مدال طلا، دو مدال نقره و سه مدال برنز و يک ديپلم افتخار، مقام چهارم جهان را کسب کرد. خانم آزاده فتاحي علاوه بر کسب مدال طلا  دراين دوره موفق به کسب مدال ويژه بالاترين نمره در امتحان تئوري نيز شد. اين بار نيز دانش آموز دختر ايران، تنها دختر دارنده مدال طلاي جهان بود.

يازدهمين المپياد جهاني نجوم در سال 2006 در کشور هندوستان برگزار شد. تيم ملي ايران با يک دانش آموز دختر و چهار دانش آموز پسر در اين المپياد شرکت کرد. در اين دوره ،تيم ملي در ايران با يک مدال طلا، دو مدال نقره و دو مدال برنز موفق به کسب مقام سوم در جهان شد.

 در سال 2007 جمهوري اسلامي ايران با تيم ملي المپياد نجوم خود(شامل دو دانش آموز دختر و شش دانش آموز پسر)  در دوازدهمين المپياد جهاني نجوم اوکراين موفق به کسب مقام اول جهان در رده سني زير 17 سال شد.

دانش آموزان ايراني با کسب سه مدال طلا و پنج مدال نقره براي کشور افتخار آفريني کردند. در اين دوره آقاي سيد امير سادات موسوي دانش آموز ملايري ، برنده مدال طلا و موفق به کسب بالاترين نمره در بين دانش آموزان شرکت کننده شد. همچنين خانم الهه نقيب که در دوره يازدهم المپياد جهاني در کشور هندوستان موفق به کسب مدال طلا شده بود در اين دوره نيز برنده مدال طلا شد. همزمان با برگزاري المپياد دوازدهم، با توجه به تغييرات عمده اي که در اساسنامه المپياد جهاني نجوم ايجاد شده بود تيم 5 نفره کشورمان در اولين المپياد آزمايشي نجوم اختر فيزيک که در تايلند برگزار گرديد ، شرکت و با کسب يک مدال طلا و چهار مدال برنز به کشور بازگشت.

در سال 2008 تيم 5 نفره کشورمان مرکب از دارندگان مدالهاي سالهاي قبل در دومين المپياد نجوم واخترفيزيک (دور جديد) اندونزي شرکت و با کسب يک مدال طلا، يک نقره و دو برنز و يک ديپلم افتخار با کسب رتبه چهارم جهان به کشور بازگشت.

حضور موفق دانش آموزان ايراني در عرصه رقابت هاي جهاني و همچنين تجربه خوشايند ميزباني المپياد جهاني فيزيک 2007 در اصفهان ،موجب گرديد تا در راي گيري هيأت ژوري در تايلند ، ميزباني سومين المپياد جهاني و اختر فيزيک 2009  به ايران واگذار شود.


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:23 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

و آنگاه که حضرت ابراهیم سر اسماعیل بر خاک نهاد که فرزند خود را قربانی کند ندایی از جانب خداوند آمد که:

ابی ولش کن تو در مقابل دوربین مخفی هستی!!

سلام دوستان عید قربان رو که دیروز بود رو پساپس و عید غدیر خم رو که هفته ی بعده پیشاپیش تبریک میگم. --

نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 5:15 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

با تاریک شدن هوا در این شبها مثلث تابستانی شامل نسر واقع، دنب و نسر طائر در بالای سر ما خودنمایی می کند. ستاره سرخگون سماک رامح کم کم به پائین افق غربی فرو می رود و ستاره های اصلی دب اکبر در افق در پائین سمت شمال غربی قرار می گیرند. اما ستاره قلب العقرب در جبهه جنوب غربی برای ناظران زیر عرض جغرافیایی 50 درجه تلالو دارد در حالی که در منطقه جنوب شرقی، ستاره تنهای فم الحوت کم کم در بالای افق و در مکانی خالی و خلوت ظاهر می شود. در سمت شرق چهار گوش اسب بالدار و به دنبال آن ستاره های آندرومدا طلوع می کنند. در افق جنوبی هم قوس از قوری داغ خود هنوز بخار ایجاد می کند و با آن هاله کهکشان راه شیری را می سازد. اما فراتر از صورت فلکی های شهریورماه اجرام غیر ستاره ای آن دل هر رصدگری را که شیفته آسمان شب باشد می رباید. در این مقاله قصد دارم تا به معرفی تعدادی از این اجرام بپردازم:                                                

1- سحابی سیاره نمای هلیکس: به طور حتم شما با این سحابی سیاره نما آشنا هستید و تصویر سه بعدی را که هابل چند سال پیش از آن تهیه کرد را به خاطر دارید. سحابی زیبایی که با نمایش خود، مرگ خورشید را در پنج میلیارد سال آینده شبیه سازی می کند. در میانه صورت فلکی های حوت جنوبی و حجار و جدی قرار دارد، بنابراین نمی توان گفت که این جرم جزء کدام صورت فلکی است ولی در طراحی نقشه های نجومی آن را جزء صورت فلکی حجار حساب می کنند. با قدر 6.5+ در فاصله ای حدود 450 سال نوری از ما قرار گرفته است. این شبها تقریباً با کمی اختلاف حدود ساعت 21 از افق محل شما بالا می آید. برای پیدا کردن آن ستاره 88- حجار را با قدر 3.5 که یکی از ستاره های همین صورت فلکی است پیدا کنید و در میدان دید دوربین خود قرار دهید. سپس حدود 8 درجه به سمت شمال شرق ستاره حرکت کنید تا ستاره اپسیلون- حجار با قدر 5.8+ را بیابید. تقریباً هلیکس در یک دقیقه قوسی این ستاره قرار دارد. جرمی مه آلود که باید با روش چپ چپ نگاه کردن آن را مشاهده کنید.


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 4:59 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

مروزه در دنیا مقیاس های متعددی بر سنجش تاریکی آسمان شب مورد استفاده منجمان قرار دارد. آشنایی با این معیارها برای تهیه و تدوین گزارش های رصدی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مقاله سعی دارد تا شما را با یکی از این معیارها که « مقیاس بورتل » نام دارد، آشنا کنم.

 

جان بورتل یکی از پرتجربه ترین اخترشناسان آماتور است. او تا به حال در طی حدود 60 سال رصد به بررسی بیش از 150 هزار ستاره متغیر و رصد بیش از 200 دنباله دار پرداخته است. مقیاس 9 مرحله ای برای سنجش تاریکی آسمان به ترتیب زیر است:

 


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 4:54 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

سر کلاس درس يك دانشجوي دوره دكتراي نروژي ، سوالي مطرح كرد: استاد،شما كه از جهان سوم مي آييد،جهان سوم كجاست ؟؟ فقط چند دقيقه به آخر كلاس مانده بود.من در جواب مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز بيشتر به آن اعتقاد پيدا مي كنم.به آن دانشجو گفتم: جهان سوم جايي است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد.

 پروفسور محمود حسابي

نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 4:34 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

بنا بر اعلام تیم تحقیقاتی LCROSS،این تیم در ادامه ماموریت برخورد با ماه ( 9 اکتبر 2009) موفق به کشف آب در محدوده دهانه Cabeus یعنی در نزدیکی قطب جنوب ماه و جایی که از سایه دائمی برخوردار است شده است.
فاطمه اثنی عشری

"بله ،ما در ماه آب پیدا کردیم  اینبار نه فقط چند قطره بلکه  به میزان قابل توجهی ."اینها سخنان تونی کلیپرت محقق ارشد  پروژهLCROSS در کنفرانس مطبوعاتی است. اگرچه تیم تحقیقاتی  قادر به بررسی میزان دقیق آب موجود درخاک /رگولیت ماه (lunarregolith )نبود اما اطلاعات طیف سنجی به دست آمده از دهانه 20 تا 30 متری که بر اثر بر خورد به وجود آمده حاکی از وجود حدود 25 گالن (95لیتر)آب در این ناحیه است.


تصویر گودال برخوردی در نور مرئی. توده های بیرون ریخته)فاصله زمانی 20 ثانیه پس از برخورد(در اطراف دهانه مشاهده می شوند.

کلیپرت در مورد این کشف میگوید "از زمان  برخورد تا به حال هر لحظه، لحظه ای هیجان انگیز و متحیر کننده برای همه اعضای تیم بود. حدود دو هفته پیش بود که تیم شکل گرفت و ما شروع به بررسی داده ها کردیم و همان زمان بود که دریافتیم آنچه را که یافتیم آب است." وی میگوید  :"ما علاوه بر آب، ترکیبات دیگر همچون سدیم و کربن دی اکسید را نیز در این نقطه شناسایی  کرده ایم که درحال حاضر در مرحله آنالیز قرار دارند ."اگرچه داده های اولیه  به دست آمده از  نقشه بردار کانی شناختی ماه  که بر روی فضا پیمای چاندرایان1نصب بود خاک (رگولیت)ماه را حتی خشکتر از بیابانهای زمین اعلام کرده بود ،اما  ظاهر امر چیز دیگری را نشان میدهد .   کلیپرت در این مورد میگوید:" اگر شما در فاصله 20 متری گودال برخوردی ایجاد شده بایستید در می یابید که نواحی اطراف آن از بعضی بیابانهای زمینی مرطوب تر هستند


ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 5:53 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |


استفان هاوکینگ (Stephen Hawking) فیزیکدان دانشگاه کمبریج (University of Cambridge) بعد از حدود 30 سال که مطرح کرده بود یک سیاهچاله همه چیز را نابود میکند گفت که اشتباه میکرده!
به نظر میرسد سیاهچاله ها اجازه فرار به محتوای اطلاعاتی خود میدهند. این می تواند یک از معماهای قدیمی فیزیک مدرن به نام black hole information paradox را حل کند.


خود هاوکینگ بود که این پارادوکس را خلق کرده بود. او در 1976 حساب کرد که وقتی یک سیاهچاله تشکیل میشود جرمش را توسط تابش از دست میدهد و این "تابش هاوکینگ" حاوی هیچ اطلاعاتی در مورد ماده داخل سیاهچاله نمیشود یعنی تمامی اطلاعات از بین میروند.
اما این با قوانین فیزیک کوانتومی که میگوید چنین اطلاعاتی هیچ وقت کامل از بین نمیروند ناسازگار بود. عقیده هاوکینگ این بود که میدان های گرانشی شدید سیاهچاله از کوانتوم مکانیک پیروی نمیکنند.




در اوایل 2004 ، Samir Mathur  از Ohio State University نشان دادند که اگر یک سیاهچاله بر طبق نظریه ریسمان مدل بندی شود ( که در آن دنیا بجای آنکه از ذرات نقطه ای ساخته شده باشد بصورت ریسمانهای نازک مرتعش تصور میشود ) آنگاه سیاهچاله توده ای در هم از ریسمان ها میشود و تابش هاوکینگ ساطع شده از این "توپ ریش ریش" (!) حاوی اطلاعات داخل سیاهچاله خواهد بود.

حالا به نظر میرسد که هاوکینگ هم جوابی برای این چیستان دارد و جامعه فیزیک با این خبر سر در گم شده است. او درخواست کرده که یافته هایش را در هفدهمین کنفرانس بین المللی نسبیت عام و گرانش در ایرلند اعلام کند.

کرت کاتلر (Curt Cutler) فیزیکدان انستیتو آلبرت اینشتین گلم (Albert Einstein Institute in Golm) و مسئول کنفرانس میگوید :"او نامه ای فرستاد  که میگفت< من پارادوکس اطلاعات سیاهچاله را حل کردم و میخواهم در مورد آن صحبت کنم.> و من هم هیچ پرینتی نداشتم اما به اعتبار او واقف بودم "

با اینکه هاوکینگ هنوز کاملا اطلاعات دقیق و محاسبات ریاضی اش را معلوم نکرده است اما جزئیاتی سطحی از سمیناری که در کمبریج داشته بدست آمده که سیاهچاله هاوکینگ برخلاف یک سیاهچاله کلاسیک دارای یک افق رویداد ( event horizon ) تعریف شده نیست و نمیتواند همه چیز داخل را از دنیای بیرون مخفی کند.
سیاهچاله جدید او اکنون دیگر همه چیز را حریصانه نمیبلعد بلکه برای مدت طولانی تابش میکند و عاقبت باز میشود و اطلاعاتش را بیرون میدهد.

هاوکنیگ سالها پیش روی این موضوع شرط بسته بود و اگر ایده های جدیدش موفق شوند بازنده خواهد بود!

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 5:51 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

قاصدک هان! چه خبر آوردی
از کجا وز که خبر آوردی
خوش خبر باشی اما .. اما
گرد بام و در من بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه زیاری
نه ز دیار و دیاری
باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک در دل من
همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب

قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که فریبی تو فریب
که دروغی تو دروغ

قاصدک هان!
ولی
راستی آیا رفتی با باد؟
با تو ام آی کجا رفتی آی!

راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمی جایی؟
در اجاقی طمع شعله نمی بندم
خردک شرری هست هنوز؟

قاصدک، قاصدک، قاصدک!
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گریند
مهدی اخوان ثالث (م-امید)

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 5:50 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

کهکشان Zw II 96 ( در فاصله حدود 500 میلیون سال نوری ) به کهکشان  Baby Boomشبیه است که در فاصله 12.3 میلیارد سال نوری قرار دارد و در تصاویر تنها به صورت یک لکه ظاهر می شود. به تازگی گروهی از تلسکوپ ها برای بررسی آشفتگی موجود در یک کهکشان بسیار دور دست در کیهان گردهم آمدند. تلسکوپ های فضایی هابل و اسپیتزر ، سوبارو ( ژاپن ) ، جیمز کلارک ماکسول و کک در موناکی در هاوایی، همچنین  VLA در نیومکزیکو، اپتیک های خود را به میان آوردند تا با کمک مشاهده در طول موج های رادیویی و فروسرخ علت سرعت خارق العاده تولید ستاره در یک کهکشان دور دست را بیابند.
تلسکوپ های فضایی هابل و اسپیتزر، سوبارو( ژاپن )، جیمز کلارک ماکسول و کک در موناکی در هاوایی، همچنین  VLA در نیومکزیکو، اپتیک های خود را به میان آوردند تا با کمک مشاهده در طول موج های رادیویی و فروسرخ علت سرعت خارق العاده تولید ستاره در یک کهکشان دور دست را بیابند. این کهکشان که اکنون ملقب به Baby Boom   است ، سالانه حدود 4000 ستاره تولید می کند.این در حالی است که کهکشان راه شیری سالانه تنها 10 ستاره تولید می کند. اقدامات اخترشناسان تنها به مشاهده از درون تلسکوپ ها محدود نمی شود، آنها قصد دارند در مورد این کهکشان با ارزش اطلاعات بیشتری کسب کنند.
پیتر کپک از مرکز علمی اسپیتزر ناسا در موسسه تکنولوژی کالیفرنیا می گوید : " این کهکشان در حال گذراندن دوران حاملگی است! و بیشتر ستاره های آن به یک باره متولد می شوند. اگر انسان ها نیز به همین صورت متولد می شدند آنگاه سن تمامی مردم کره زمین یکسان می بود." این کشف مخالف اکثر نظریه های مشهود در مورد شکل گیری کهکشان ها است. مثلا یکی از عمومی ترین نظریات در این باره بیان می کند که، کهکشان ها ستارگان خود را در طول زمان و به تدریج تولید می کنند و نه در یک انفجار مهیب مانند آنچه در Baby Boom در حال وقوع است.
  Baby Boom   که متعلق به گروهی از کهکشان ها با نام کهکشان های انفجاری است، رکورد تازه ای برای درخشان ترین کهکشان انفجاری در فاصله بسیاری دور می باشد. تلسکوپ های هابل، سوبارو ( ژاپن ) و موناکی در ابتدا کهکشان را در طول موج مریی نشان دادند که به دلیل فاصله زیاد آن به صورت لکه ظاهر شد. همچنین تلسکوپ های جیمز کلارک ماکسول و اسپیتزر نیز کهکشان را در طول موج های فروسرخ نشان دادند. Baby Boom در طول موج فروسرخ به طور برجسته ای درخشان شد، زیرا کهکشان شمار عظیمی ستاره نوزاد دارد. هنگامیکه ستارگان متولد می شوند، از خود نور فرابنفش گسیل می کنند و مقادیر بسیار زیادی گرد و غبار تولید می شود. گرد و غبار نور فرابنفش را جذب می کند اما مانند موتوری که در خورشید قرار گرفته است گرم شده و در طول موج فروسرخ نور منتشر می کند و موجب درخشندگی غیرعادی می شود.
برای دستیابی به اطلاعات بیشتر از تابش جوان و بی نظیر این کهکشان، کپک و تیم وی این طرح را با شماری از تلسکوپ دنبال کردند. آنها از اندازه گیری های اپتیکی تلسکوپ کک برای تعیین فاصله دقیق کهکشان، بهره گرفتند. 12.3 میلیارد سال نوری، این فاصله ما را به زمانی بازمی گرداند که جهان تنها 1.3 میلیارد سال سن داشته است (سن کنونی جهان تقریبا 13.7 میلیارد سال است). اختر شناسان در طول موج های رادیویی و با استفاده از تلسکوپ  VLA در نیومکزیکو اندازه گیری هایی انجام دادند. هم چنین داده های اسپیتزر و جیمز کلارک ماکسول به اختر شناسان در تخمین تعداد ستارگان تولید شده در این کهکشان در هرسال (1000-4000 ستاره در هر سال) کمک کردند. با این وجود، کهکشان طی 50 میلیون سال نه بیشتر هم ارز پرجرم ترین کهکشانی که امروز می بینیم خواهد شد.
کپک می گوید : " پیش از این ما کهکشان هایی را که اینچنین ستاره تولید کنند تنها در عالم جوان دیده بودیم، اما این کهکشان زمانی شکل گرفته که عالم نوزادی بیش نبوده است. اکنون موضوع این است که آیا بخش اعظم کهکشان های بسیار پرجرم در در دوران آغازین عالم، شکل یافته اند مانند کهکشان    Baby Boomیا اینکه این کهکشان یک استثنا بوده است. پاسخ این سوال به ما برای تعیین اینکه مدل های قبلی از شکل گیری کهکشان ها چقدر صحت دارند، کمک خواهد کرد". نیک اسکوویل گفت :" شکل گیری باورنکردنی ستارگان در این کهکشان به ما این وعده را می دهد که ممکن است شاهد شکل گیری یکی از پرجرم ترین کهکشان های بیضوی عالم باشیم."

 
منبع:آسمان شب ایران

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 5:49 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |

ین نظری توسط استفن ویلیام هاوکینگ بیان شد و گفته شد که مقداری از انرژی گرانشی سیاه چاله ها که از حد شعاع شوارتس شیلد هم فراتر می روند قسمتی از جرم آنها را نیز به همراه خود می برند که این موضوع باعث می شود سیاه چاله ها به مرور زمان تبخیر شوند اما میزان تبخیر به جرم اولیه سیاه چاله بستگی دارد که هر چقدر چگال تر باشد میزان بدست آوردن جرم (با ربایش بیشتر) بالاتر از موقعی هست که جرم خود را از دست می دهد بنابراین عملاً این گونه سیاه چاله ها از لحاظ جرمی ثابت باقی می مانند ولی در سیاه چاله های کوچکتر این موضوع بر عکس می باشد .

نظر شما چیه؟


نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 5:47 بعد از ظهر توسط نیر پگاسوس |